Waarom zijn er zoveel soorten?
door renefransen op jul.05, 2010, onder Sterrenstof
Deze recensie verscheen ruim een week geleden in het Nederlands Dagblad. Hier de complete recensie-tekst van een boek dat een echte aanrader is! (Op de ND-site is die nl. niet beschikbaar.) De tekst is ook te vinden op de ND-website.
Een glazen bol, voor tweederde gevuld met zeewater, wat grind en een takje dood koraal. In de bol leven groenwieren en pekelkreeftjes, zonder dat je erbij kunt. Dit is de ‘Ecosphere®’, een mini-ecosysteem dat zichzelf met alleen wat licht van buiten in stand kan houden. Het licht laat de wieren groeien, de kreeftjes eten het wier en sluiten de kringloop door met hun poep en dode lichaampjes de bol te bemesten. Het proces stopt pas wanneer de kreeftjes zich om een of andere reden niet meer voortplanten, wat volgens de leverancier wel acht jaar kan duren.
De aarde is ook een ecosysteem, en dan heel wat complexer dan de glazen Ecosphere. Het aantal soorten is alleen te schatten, de onderlinge relaties onnoemelijk veel ingewikkelder. Bioloog en schrijver Menno Schilthuizen laat dat zien in een prachtig geschreven boek. Schilthuizen is wetenschapper (gespecialiseerd in insecten), onderzoeker bij museum Naturalis in Leiden, hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen en wetenschapsjournalist. (verder lezen…)
Struisvogel en rudimentaire vleugels
door renefransen op jul.01, 2010, onder Sterrenstof
Een aardig berichtje, deze week, over struisvogels. Die onhandig flapperende vleugels blijken wel degelijk een functie te hebben. Ze stabiliseren het dier als het loopt, vooral bij rennen en zig-zaggen. Dus de vleugels zijn ‘niet rudimentair’ (functieloos). Dat was trouwens nooit zo, omdat de vleugels gebruikt worden voor ‘display-behaviour’ en temperatuursregulatie. Wel blijkt een spiertje in de ‘hand’ van de vleugel, dat functieloos geacht werd te zijn, cruciaal voor de struisvogel. (verder lezen…)
Licht geven en letterlijkheid
door renefransen op jun.10, 2010, onder Sterrenstof
Nog een tussendoortje. Ik kwam net twee berichten tegen die allebei gaan over het ‘letterlijk’ lezen van de Bijbel. Bij Answers in Genesis staat een kort stukje over Genesis 1:15, onde de kop: ‘Does the Moon Really Give Light?’. De auteur neemt de hele Bijbel letterlijk, maar weet ook dat de maan geen licht geeft. Dus wat zegt hij? De maan geeft wel degelijk licht aan de aarde (vs 1:15), want de maan reflecteert zonlicht. De methode van licht geven is niet belangrijk, het gaat om het eindresultaat.
Dat is een prachtig stukje exegetische hersengymnastiek, maar het levert ook een probleem op. Want als je doorleest naar vers 16, dan staat daar dat God twee ‘lampen’ (lights) maakte, het grote en het kleine licht. Er staat niet twee ‘lichtgevers voor de aarde’, nee, twee lampen. En als er staat lamp/licht, dan verwacht je ook een lamp/licht, dus iets dat licht geeft en niet een spiegel. Voor ’spiegel’ kent de Bijbel prima woorden.
Even tussendoor
door renefransen op jun.09, 2010, onder Sterrenstof
Helaas is het even stil vanuit de redactie, met nog drie weken te gaan loop ik enigszins op m’n wenkbrauwen. Maar dan is niets zo leuk als een filmpje van The Onion. Over de vraag of scholen naast de opwarming van de aarde ook Armageddon als alternatief eindtijdscenario moeten onderwijzen…
Met een kort commentaar is het hier te vinden. Enjoy!
Craig Venter strikes again (update II)
door renefransen op mei.20, 2010, onder Sterrenstof

(Update 21/5: mijn opinie stuk staat op de site van het ND, zie link hieronder. Link naar Science is bijgewerkt, nieuwe links worden onderaan toegevoegd.)
Hij had het al een tijdje aangekondigd en de vingeroefeningen waren al gepubliceerd. Craig Venter heeft een kunstmatig genoom gemaakt en dat in een bacterie gestopt. Het artikel verschijnt vrijdag 21 mei in Science. (NB: ik tik dit stuk voor het verlopen van het embargo, dus ik kan niet direct alle links in dit stuk zetten, die heb ik nog niet.) De hamvraag: is dit nu synthetisch leven? Daarover heb ik voor vrijdag een stuk geschreven dat te vinden is op de site van het Nederlands Dagblad.
Even kort wat Venter gedaan heeft: hij haalde uit een database de genoom-beschrijving van Mycoplasma mycoides. Dat zijn dik een miljoen A’s, T’s, G’s en C’s. Die maakte hij vervolgens met behulp van een DNA-assemblage machine. Zo’n apparaat kan alleen stukjes van een paar duizend basen synthetiseren, dus er waren een paar tussenstappen in gist nodig om de korte fragmenten aan elkaar te knutselen. Technisch gezien is dit absoluut een hoogstandje!
Vervolgens haalde Venter het DNA uit een Mycoplasma capricolum cel, en plaatste er zijn eigen synthetische bacterie-chromosoom in. En lo and behold, het ding kwam tot leven en gedroeg zich als een M. mycoides.
