Herhaalde gebergtevorming: probleem voor het zondvloedmodel?

Orogenese_Teide
Teide (Tenerife)

Hierbij de tweede gastbijdrage van Leon van den Berg. Over polystrate fossiele is inmiddels behoorlijk veel gediscussieerd hier. De tweede bijdrage gaat over gebergtevorming. Van den Berg beargumenteert op basis van geologisch bewijs dat er verschillende perioden van gebergtevorming zijn geweest.Tussen de perioden moet er steeds een enorm dik gesteeentepakket zijn geërodeerd. Dit past niet in een zondvloedmodel dat gebergtevorming beperkt tot de periode rond de Zondvloed.

Deze manier van bewijsvoering vond ik onlangs ook terug op het blog van The Natural Historian. Interessant is dat deze manier van redeneren niet afhankelijk is van dateringsmethoden. Dat haalt in ieder geval één heet hangijzer uit de discussie.

De vraag aan jonge aarde creationisten is dus hoe zij deze perioden van gebergtevorming, die geassocieerd zijn met verschillende geologische lagen (en dus niet gelijktijdig zijn opgetreden) in een Zondvloedmodel kunnen onderbrengen.

Zondvloedmodel versus Orogenese: een realistisch alternatief?

In het debat over geloof en wetenschap wordt het jonge aarde creationistisch (YEC) Zondvloedmodel nogal eens voorgesteld als een redelijk alternatief voor het reguliere geologisch model van gebergtevorming, ook wel Orogenese genaamd. In het Zondvloedmodel is er één catastrofaal evenement dat op één of andere manier de vorming van de grote structuren van de aarde binnen een tijdbestek van 6000 jaar grotendeels verklaart.
Ik zal in dit artikel proberen aan te tonen dat het Zondvloedmodel géén redelijk alternatief is omdat we eenvoudig kunnen zien dat, al zou een catastrofe ter grootte van de Zondvloed gebergtevorming verklaren, er op zijn minst 4 ingrijpende, achtereenvolgende evenementen van gebergtevorming zijn geweest. En als gebergtevorming een gevolg is van een wereldwijde catastrofe is dat in strijd met een letterlijke lezing van de Bijbel: “Nooit weer zal ik de aarde vervloeken vanwege de mens … nooit weer zal ik alles wat leeft doden, zoals ik nu heb gedaan”. Bovendien is na elke Orogenese een gesteente-pakket van vele (soms tientallen) kilometers geërodeerd, en dat kan niet in 6000 jaar.

Evenement 1 en 2: in de Grand Canyon

Orogenese_GCprofile
Bron: http://dept.astro.lsa.umich.edu/~cowley/GCandMoon.html

In een onderwerp over grote geologische structuren mag de Grand Canyon uiteraard niet ontbreken. We zien in het geologisch profiel onderin de Great Unconformity: een hoek-discordantie. Een hoek-discordantie is een vlak waaraan je kunt zien dat een laagpakket is geplooid (scheefgesteld), daarna vlak is afgeërodeerd en vervolgens overdekt met vlak liggende sedimenten. Sedimenten worden gevormd onder water doordat klei, zand en stenen naar beneden zakken als het water langzamer gaat stromen, en de daardoor ontstane laagvlakken zijn vrijwel vlak en horizontaal.
We zien boven deze discordantie in de Grand Canyon vlakke horizontale lagen, de sedimenten van het Paleozoïcum waarin men onder andere de karakteristieke Trilobieten vindt, en onder deze discordantie het Precambrium met de scheefstaande Unkar groep, wat ook sedimenten zijn, de Zoroaster graniet en de Vishnu schist.

Ik zal mij hier beperken tot de constatering dat alle partijen het er over eens zijn dat een dergelijke discordantie op een ingrijpend evenement wijst: een heel gesteente-pakket, met dus sedimenten, schisten en granieten is scheefgesteld, daarna vrijwel vlak afgeërodeerd en overdekt met die vlakke lagen van het Paleozoïcum. In een later stadium is dat hele pakket uiteindelijk ingesneden door de Colorado. Dit alles gebeurde volgens de meeste YEC in korte tijd door de zondvloed, volgens het reguliere geologische model van Orogenese door een miljoenen jaren vergend proces van plooïïng en erosie. Dit kunnen we evenement 1 noemen.
Welnu, we zien in het plaatje dat er onderin de Grand Canyon nóg een discordantie zit (Greatest Angular Unconformity), tussen enerzijds de Unkar Groep en anderzijds de Vishnu schist, met daarin de Zoroaster graniet. Dat is dus nog dergelijk evenement, we kunnen het hier evenement 2 noemen. Indien, volgens YEC, discordantie = zondvloed, dan kunnen we het Zondvloedmodel dus nu al verwerpen: twee Zondvloeden, dat gaat niet. Opvallend genoeg beschrijven jonge aarde creationisten deze laatste discordantie zelden. Voor de geïnteresseerden: graniet wordt op minimaal 10 kilometer diepte gevormd, het feit dat het aan de oppervlakte lag toen de Unkar sedimenten er op werden afgezet betekent dat er, vóór de afzetting van de Unkar groep, een gesteentepakket van minimaal 10 kilometer dik was verdwenen.

Intermezzo: de stratigrafische kolom

Ik wil nu even wat duidelijk maken over correlaties in de geologie. Correlaties zijn gebaseerd op fossielen, en deze fossielen leveren de stratigrafische kolom op. Zo zijn trilobieten karakteristiek voor het Paleozoïcum. Deze kolom is, van oorsprong, gebaseerd op het werk van mijningenieurs aan het begin van de industriële revolutie, ruim voor de evolutietheorie van Darwin. Zij ontdekten dat er een vaste volgorde was in de fossielen die men aantrof en dat men daarmee feilloos koollagen kon opsporen. Het was hun niet te doen om de schepping buiten spel te zetten of zo, het ging om kolen, geld!

Evenement 3 en 4: Frankrijk

Orogenese_FRLaten we nu een blik werpen op de geologische kaart van Frankrijk. We vinden daar in het westen het Paleozoïcum terug dat correleert met al die mooie vlakke lagen van het Paleozoïcum in de Grand Canyon, maar die in west-Frankrijk geplooid zijn. We vinden, in het donkergroen gekleurd, Paleozoïsche sedimenten waarin men weer Trilobieten vindt en, in het rood, graniet. En verder ook gesteentes met onder andere eclogiet-metamophose wat wijst op zéér hoge druk (gevormd op minimaal 30 km diepte) en temperatuur.
Dit hele pakket wordt aan de oostkant, onder een duidelijk hoek overdekt door de lagen van het Mesozoïcum, gekleurd in blauw, groen en geel: een hoek-discordantie. Onder deze hoek-discordantie het Paleozoïcum en boven deze hoek-discordantie het bekken van Parijs dat het Paleozoïcum overdekt.

We hadden al gezien dat er in de Grand Canyon, voor het Paleozoïcum, twee hoek-discordanties zijn, we zien hier, na het Paleozoïcum, nóg een hoek-discordantie, nog een ingrijpend evenement, nummer 3, de zogeheten Hercynische Orogenese. Het feit dat men thans eclogiet aan de oppervlakte vindt betekent dat er op zijn minst een gesteente pakket van 30 km dik is verdwenen (!) voordat de lagen van het bekken van Parijs er op zijn afgezet door sedimentatie.
Volgen wij nu het bekken van Parijs naar het oosten, dan zien wij dat die lagen van het bekken van Parijs daarna geplooid worden in de Alpen: dit is evenement 4, de Alpiene Orogenese. Het is, volgens de reguliere geologie, juist deze Alpiene fase, die niet alleen de Alpen, maar ook bijvoorbeeld de Rocky Mountains, de Andes en de Himalaya gevormd heeft. Het is de fase waarin Italië zich in Europa geboord heeft, Amerika zich verwijderd heeft van Europa en Afrika, en India vanaf Zuid-Afrika de Indiase oceaan heeft overgestoken om zich in Azië te boren. Opnieuw zijn er weer hele gesteente-pakketten geplooid, op grote diepte gemetamorfoseerd, omhoog gekomen en tot op de kern geërodeerd. En ook in de kernen van deze gebergtes vinden wij thans graniet en hoge druk metamorphose aan de oppervlakte, dus ook daar zijn er, sinds de Alpiene Orogenese, tientallen kilometers gebergte verdwenen.

Conlusie

Zonder een beroep te doen op evolutie en absolute daterings-methoden zien we al dat er niet één, maar vele achtereenvolgende fases van Orogenese zijn geweest. Dus hoe dan ook, één catastrofaal evenement kan de grote geologische structuren van de aarde nooit verklaren. En als je dan bovendien realiseert dat er dus vele malen (tientallen) kilometers hoge gebergtes zijn geplooid, gemetamorfoseerd en geërodeerd, en je denkt dan aan hoe fraai duizenden jaren oude objecten als de piramides van Gizeh, de Acropolis van Athene en de muur van Hadrianus er nog bij staan lijkt 6000 jaar voor de geschiedenis van de Aarde wat kort.

Leon van den Berg heeft een eigen weblog.

Please follow and like:
error

360 gedachten over “Herhaalde gebergtevorming: probleem voor het zondvloedmodel?”

  1. Leon

    Met radioactief verval krijg je toch alleen vertraagde afkoeling ?
    Als de radioactief materiaal gelijkelijk verdeeld is in de mantel dan geeft het een vertragend effect op de convectie.
    Het doet toch geen scheuren ontstaan?

    Afkoeling werkt ook beperkt . Ook de mantel koelt immers en wordt vermoedelijk ook kleiner in omvang.

    Dat wetenschappers geneigd zijn een hoeveelheid kennis soms als “feit” bestempelen , dat ben ik wel vaker tegengekomen.

    Maar als ik wiki lees over onderwerpen als mantle , inner core , outer core
    dan blijkt feit toch iets anders in te houden dan in het dagelijks spraakgebruik.

    Overigens een aardig artikeltje over nucleaire reactors in de kern is:
    http://www.spacedaily.com/news/earth-03k.html

  2. Ik vermoed van niet, Andre, dat idee is nog volstrekt onbewezen. Rob de Meijer is emeritus hoogleraar van het Kernfysisch Versneller Instituut, en hij werkt aan het bouwen van detectoren waarmee hij zijn stelling kan bewijzen. Maar vooralsnog is het niet meer dan een boeiende theorie!

  3. Kernverval is er uiteraard (als warmtebron vanuit de kern), en dat wordt vermeld in de introductie (pagina 14), en hoofdstuk 14 (pagina 378), maar verder niet op ingegaan.

  4. Rene

    Het is inderdaad een theorie. Maar m.i nauwelijks minder theorie dan dat de kern van de aarde bestaat uit ijzer en nikkel. Het lijkt aannemelijk dat in de periode dat ijzer zich concentreerde in de kern dat iets dergelijks ook met de zware elementen gebeurde.

  5. Over de Coconino sandstone: je moet eigenlijk sedimentoloog zijn om goed het verschil te kunnen maken tussen eolische en marine sedimenten. Er bestaan ook marien gehersedimenteerde eolische afzettingen.

    Waar je echter géén sedimentoloog voor hoeft te zijn is voor het beoordelen van deze zin van John Morris Ph. D. (die daarbij weer verwijst naar John Whitmore, die ook weer verwijst naar Andrew Snelling in een ander artikel dat ik niet meer kan vinden): “According to Whitmore’s reports, the deposit interfingers with other formations of unquestionable marine origin, implying that the Coconino is also marine”
    http://www.icr.org/article/coconino-sandstone-flood-or-desert

    Als een geoloog zo iets zegt bij de Shell wordt hij gelijk het raam uit gegooid. Wat gebeurd er thans in Nederland, tegelijkertijd (nou ja, voordat er dijken waren)?: in het binnenland rivierafzettingen, aan de kust duinafzettingen, dan strandafzettingen en dan zeeafzettingen! Laterale variatie heet dat. Kennis voor 2e jaar geologie. Al lang bekend, zelfs ruim voor Darwin:
    http://parisestunjardin.unblog.fr/files/2010/07/bpcoupeprevost.jpg

    Deze lui zijn of volledig geobsedeerd door hun fantasie. Voer voor psychologen.

Reacties zijn gesloten.